مزایده دامنه؛ خرید دامنه با قیمت رقابتی
در مزایده، یک دامنه برای فروش گذاشته می‌شود و خریدارها رویش قیمت می‌دهند. هرکس بالاترین قیمت را بگوید، دامنه به او می‌رسد. محصل خوبی است برای کسی که می‌خواهد دامنه‌ای بخرد و پولش را حیف نکند، چون اینجا قیمت را عرضه و تقاضا تعیین می‌کند، نه یک تعرفهٔ ثابت.
بسته به نوع دامنه، ارقام فرق می‌کنند. دامنهٔ معمولیِ منقضی‌شده را شاید بتوان چند صد هزار تومان گرفت؛ همان دامنهٔ کوتاه، برندی یا دارای بازدید و بک‌لینک در همان مزایده به چند میلیون هم می‌رسد. عدد نهایی را هم خود مزایده و رقبای حاضر در آن مشخص می‌کنند.
پیش از شرکت، دو کار لازم است.
اول اینکه دامنه را زیر ذره‌بین ببرید: پنالتی گوگل نگرفته باشد، تاریخ انقضایش رو به پایان نباشد، بدهی یا پرونده‌ای هم به آن وصل نشده باشد. دوم اینکه برای خودتان سقف قیمت تعیین کنید. در کوران مزایده آدم معمولاً فراتر از برنامه‌اش پیش می‌رود و آخر کار یک دامنهٔ متوسط را گران می‌خرد. سقف را قبل از شروع یادداشت کنید و به آن پایبند بمانید.
قیمت دامنه در مزایده چطور شکل می‌گیرد؟
سه چیز دخیل‌اند: کوتاهی و خوانایی، پسوند، و سابقهٔ دامنه. دامنهٔ تک‌حرفی یا دوحرفی با پسوند ملی مثل `.ir` مشتری همیشگی دارد و قیمتش بالا می‌رود. همین‌طور دامنه‌هایی که کلمهٔ پرتکرار یک صنعت را یدک می‌کشند ، خودرو، مسکن، فناوری ، رقابت بیشتری می‌بینند. دامنه‌ای با املای سخت یا طولانی اما در مقابل، حتی اگر قبلاً ثبت شده باشد، معمولاً به قیمت پایه نزدیک می‌ماند.
نکتهٔ دیگر، مسیر انتقال است. ثبت و انتقال مالکیت دامنه‌های `.ir` فقط از طریق نمایندگان رسمی مرکز ثبت دامنهٔ ایران انجام می‌شود. پیش از واریز پول ببینید فروشنده یا واسطهٔ مزایده از همین مسیر کار می‌کند یا نه.
چند نکتهٔ عملی هنگام خرید
اگر دامنه را برای کسب‌وکار می‌خواهید، بلافاصله بعد از برنده‌شدن مالکیت را به حساب خودتان منتقل کنید و رکوردهای DNS را تنظیم نمایید. پرداخت را هم فقط از درگاه یا شماره‌حسابی انجام دهید که هویتش قابل راستی‌آزمایی باشد. اگر فروشنده نمی‌تواند اطلاعات تماس و سابقهٔ ثبت دامنه را نشانتان دهد، دست نگه دارید.