سیم‌کارت اعتباری یا دائمی؟ مقایسه برای خرید
اگر بخواهید خلاصه بگوییم: خط دوم می‌خواهید، مصرف‌تان پراکنده است و حوصله دنبال کردن صورتحساب ماهانه را ندارید، سیم‌کارت اعتباری انتخاب بهتری است. اما اگر همین خط قرار است خط اصلی کارتان باشد و هر ماه ده‌ها تماس بگیرید، با خط دائمی خیال‌تان راحت‌تر است. آخر سر هم الگوی مصرف خودتان است که تصمیم را می‌گیرد، نه قیمت اولیه‌ای که موقع خرید می‌بینید.
اعتباری؛ ارزان شروع، اما حسابش را باید نگه دارید
منطق سیم‌کارت اعتباری ساده است: اول پول می‌دهید، بعد مصرف می‌کنید. هزینه شروع پایین است؛ خط نو را می‌شود با حدود ۵۰ تا ۱۵۰ هزار تومان تهیه کرد و اولین بسته شارژ هم از چند هزار تومان بالا می‌رود. قراردادی در کار نیست، هر وقت دلتان خواست اپراتور را عوض می‌کنید و اگر در ماهی مصرف‌تان کم بود، پولی از حساب‌تان کم نمی‌شود.
دردسرهایش را هم باید شمرد. بسته یا اعتبار مدت‌دار اگر استفاده نشود، می‌سوزد و به درد نمی‌خورد. یادتان باید بماند که هر چند هفته شارژ کنید؛ وگرنه خط، تماس را قطع می‌کند. نرخ آزاد تماس هم گران‌تر از بسته‌های ماهانه خطوط دائمی است، پس برای کسی که زیاد حرف می‌زند، حسابش باز می‌شود. در مقابل، خدمات حضوری و پشتیبانی خطوط اعتباری معمولاً سریع‌تر و ساده‌تر جمع می‌شود.
دائمی؛ قرارداد، صورتحساب، و ثبت‌نام سنگین‌تر
اینجا با اپراتور قرارداد می‌بندید، ماهی یک صورتحساب دارید و هر بار باید پرداختش کنید. ثبت‌نام هم رسمی‌تر است؛ همراه اول، ایرانسل و رایتل برای خط دائمی احراز هویت کامل، قرارداد نوشته‌شده و در برخی موارد ودیعه یا گواهی درآمد می‌خواهند. هزینه اولیه بالاتر از خط اعتباری است، اما بسته‌های ماهانه‌اش برای همان حجم، قیمت مناسب‌تری دارند.
نکته‌ای که موقع خرید جدی گرفته می‌شود، رند بودن شماره است. شماره‌های رند و خاص قیمت‌شان جداگانه تعیین می‌شود.