مزایده دامین؛ خرید دامنه با قیمت رقابتی
در مزایدهٔ دامین، بهجای پذیرش قیمت ثابت فروشنده، برای خرید یک دامنهٔ ثبتشده پیشنهاد قیمت میدهید. معمولاً بالاترین پیشنهاد معتبر، با رعایت شرایط مزایده، برنده میشود. این روش تضمینی برای خرید ارزان نیست؛ پیش از شروع باید بدانید دامنه برای کسبوکارتان چقدر میارزد و تا چه مبلغی حاضر به رقابت هستید.
رقابت خریداران گاهی قیمت را بالا میبرد. BBC در آوریل ۲۰۰۸ گزارش کرد که بالاترین پیشنهاد برای دامنهٔ pizza.com به ۲٫۶ میلیون دلار رسیده است. اما این نمونهای استثنایی است، نه معیاری برای قیمتگذاری دامنه در ایران. صرف شباهت نام یک دامنه به نمونهای گرانقیمت، نمیتوان ارزش مشابهی برای آن در نظر گرفت.
پیش از پیشنهاد قیمت
از خود دامنه شروع کنید: املای دقیق، پسوند، تاریخ انقضا و سابقهٔ استفادهاش را بررسی کنید. برای دامنهٔ .ir، اطلاعات ثبت را در ایرنیک ببینید، اما به همین اکتفا نکنید؛ اختیار فروشنده برای انتقال دامنه هم باید جداگانه بررسی شود. کوتاهی نام بهتنهایی نشانهٔ ارزش بالا نیست. تناسب آن با برند شما، راحتی نوشتن و نداشتن تعارض با نام تجاری دیگر را هم بسنجید. اگر فروشنده بهدلیل بازدید زیاد دامنه مبلغ بیشتری میخواهد، از او گزارش قابل بررسی بخواهید. ادعای شفاهی کافی نیست.
بعد سراغ شرایط مزایده بروید. قیمت شروع، حداقل مبلغ مورد قبول فروشنده و مقررات پایان مزایده را بخوانید. در بعضی سامانهها، پیشنهاد تازه باعث تمدید زمان میشود؛ پس زمان پایان را بدون بررسی مقررات همان سامانه قطعی فرض نکنید. پیش از ورود به رقابت، سقف پیشنهادتان را تعیین کنید و در بودجه، جایی هم برای کارمزد بازارگاه، هزینهٔ احتمالی انتقال و تمدید بعدی بگذارید. این هزینهها بسته به پسوند و سامانه فرق دارند. اگر پیشنهاد بعدی از سقف شما بالاتر میرود، کنار بکشید.
برنده شدن در مزایده بهتنهایی به معنی تحویل گرفتن دامنه نیست. پیش از پرداخت، روش انتقال، زمان تحویل رسمی و شرایط آزادسازی وجه را در توافق مشخص کنید. دامنهٔ .ir باید طبق روال ایرنیک به شناسهٔ خریدار منتقل شود. برای .com هم محدودیتهای انتقال را در نظر بگیرید: طبق سیاست ICANN، ثبتکننده میتواند در ۶۰ روز نخست پس از ثبت دامنه، درخواست انتقال آن به ثبتکنندهٔ دیگری را رد کند. این محدودیت به انتقال بین ثبتکنندگان مربوط است؛ تغییر مالکیت دامنه موضوع جداگانهای است.
منابع
